راز پایداری در سیستم های اداری با توجه به نقل و انتقالات مستمر مدیران:

تا آخرین لحظه به آخرین مدیر وفادار بمانید.

من با همه کسانی که به انحاء مختلف به سنت های دینی حمله می کنند مخالفم. با آنهائی که دینداری عوام را نمی پسندند و دنبال دینداری روشنفکری هستند مشکل دارم. من با آنهائی که تشکیک در صحت انتساب امامزاده ها و سند احادیث مهمترین دغدغه زندگی شان است مشکل دارم. من دوست دارم یک عوام باشم. دوست دارم وقتی به زیارت می روم عتبه را ببوسم. دوست دارم سجده کنم. دوست دارم خودم را به ضریح بمالم. دوست دارم عوام باشم. من نمی خواهم بیرون از همه سنت ها و تعلقات بنشینم و همه چیز را تحلیل کنم. دوست دارم بنده باشم. دوست دارم به جائی ربط داشته باشم. من از انسان روشنفکری که تنهائی روی کره زمین ایستاده و با عقلش همه چیز را بالا و پائین می کند و بر همه چیز استیلای معرفتی می طلبد می ترسم. تنهائی و طلب استغنای این آدم من را به وحشت می اندازد.

من دوست دارم عین ربط باشم. بنده باشم. فقیر باشم. نیازمند باشم. هرکس هرچه می خواهد در صحت سند انتساب فلان امامزاده و حجیت فلان سنت دینی مقاله بنویسد و سخنرانی کند و کامنت بگذارد!

به نظر من ما در عصری که بشر کوس انالحق می زند اصلا به تعداد بیشتری امامزاده و سنت مذهبی نیازمندیم. چیزهائی که ما را به فقر و نیازمان متذکر می شوند. به نظر من دینداری یعنی همین تعلق؛

پی نوشت: فقرات فوق بی ربط با توفیق دیروز در زیارت حرم حضرت عبدالعظیم حسنی نیست. جای شما خالی؛

 چرا وبلاگم بروز نمی شود؟

در پاسخ به این سؤال می توانم به موارد زیر اشاره کنم:

1ـ چون مدت زیادی است که ازدواج کرده ام و بیشتر با خانمم صحبت می کنم!

2ـ چون هنوز جاسبی رئیس دانشگاه آزاد است و این یعنی شکست خیلی از فریادهائی که زدیم. چرا دیگر بیخود داد بزنیم؟

 3ـ چون نمی خواهم پرونده ام در وزارتخانه زیاد سنگین شود. ( به نظرم دوستان وزارت اطلاعات اگر یک مقدار در فضای اینترنت فعال باشند پرونده همه در این فضای مجازی قابل پیگیری و تکمیل کردن است.)

4ـ چون سعی می کنم کارمند خوبی برای سازمانم باشم و وقتی روحم را به سازمان فروخته ام دیگه نباید توقع آنِ وبلاگی داشت.

5ـ چون اصولا فکر می کنم بعد از حوادث چندماه بعد از انتخابات 1388، اتفاق جدیدی در جهان هستی نمی افتد که ارزش بحث کردن داشته باشد.

6ـ بدلیل تکنولوژی های جدیدی همچون گوگل ریدر، گوگل پلاس و اینا که باعث میشه آدما حتی به وبلاگ همدیگر سر نزنند! (حتی احمد ذوعلم و حامد فتاحی هم از اینجور چیزها استفاده می کنند، عجب دوره زمانه ای شده.)

7ـ  چون هنوز پایان نامه ام را دفاع نکرده ام.

پی نوشت 1: آنِ وبلاگی مانند آنِ شاعرانه است که در آن، پست های وبلاگی از ساحت نفسانیات به ساحت کی بورد نزول می کند.

پی نوشت 2:احتمالا نکته شماره 4 باعث کامنت مدیرکلمان خواهد شد که تواصی به کارمندی انقلابی خواهند داشت.

پی نوشت 3: اول که شروع کردم تصمیم داشتم راجع به هیجان موتورسواری در خیابان های تهران بنویسم که دیگه اینی شد که می بینید. خواستم بگم زنده ایم. شکر؛