یکی از پدیده های عجیب و حیرت‌انگیز در کشور ما پدیده بانک‌ است.

هیچ تحقیق خاصی نکردم ولی فکر نمی‌کنم بانک‌های هیچ کجای دنیا مثل بانک‌های ایران باشند.

در یک رقابت عجیب و خیره‌کننده دم هر چهارراه و میدون مهمی بانک‌های دولتی یک شعبه دارند و هر شعبه هم رئیس و معاون شعبه و تعدادی کارمند و آبدارچی.

(یکی از طرح های بلند مدتم هم که شاید به احمدی‌نژاد هم گفتم اینست که زمین همه بانک‌ها را بفروشیم و بدهیم به جوانان برای راه‌اندازی مکاسب آبرومندانه!)

به قول یک بنده‌خدائی تعداد بانک‌ها در نظام جمهوری اسلامی ایران ده‌ها برابر تعداد مساجد رشد داشته‌است.

(حالا آقای سیداحمدخاتمی،‌آقای محمدتقی رهبر،‌شما هی برید دنبال بدحجابی.

وقتی همه الگوی زندگی دینی‌مان با همین بانک‌ها، با همین اقتصادی که شیره جان انسان‌ها را می‌مکد با همین معماری آزاردهنده شهرها به هم ریخته، عفاف و حجاب کیلوئی چنده؟

خانه از  پای‌بست ویران است/خواجه در بند نقش ایوان است.)

کارکرد بانک‌ها هم به نظرم در مجموع همین سیرکردن شکم کارمندانشان است و این که از پول دولت تعدادی از اقشار فهیم کارمند جامعه سرگرم باشند و پولی هم سر برج دریافت کنند.

از این کلی گوئی‌ها که بگذریم چند وقتی است که به بهانه طرح تحول اقتصادی همه شعبه های بانک‌ها جدا جدا تبلیغ می‌زنند که برای دریافت یارانه‌ها در ما حساب باز کنید.

من واقعا متحیر و متعجب موندم. خود بنده که از اقشار خوشه‌های دسته چندم هستم بواسطه قوانین جالبی که ادارات و نهادهای مختلف دارند پنج شش کارت و حساب مختلف دارم:

چون فلان نهاد با بانک کشاورزی کار میکرده.

فلان جا برای جلوگیری از ورشکستگی بانک تجارت حقوق کارمنداش را فقط به حساب تجارت میریخته، کارت‌های بانکی دانشجویان را فقط بانک ملت صادر می‌کرده و ....

یعنی داستان این بانک ها و حساب‌ها و کارت‌هایشان شبیه همان حکایت دانشجویانی است که در دانشگاه یک کارت دانشجوئی می‌گیرند‍ یک کارت خوابگاه می‌گیرند‍‌، یک کارت کتابخانه می‌گیرند، یک کارت ژتون می‌گیرند و ...

من واقعا نمی‌دونم پول خرج کردن برای این که بیآید در بانک ما حساب باز کنید اولا با مشابهت‌های نظام ناکارآمد بانک‌های مختلف دولتی چه ضرورتی دارد؟ و ثانیا این که اکثر ملت بواسطه کارمند بودن و دانشجو بودن و کاسب بودن و ... n تا حساب بانکی دارند. چه ضرورتی هست برای این‌همه شلوغ کردن نظام پوچ و بیمار بانکداری کشور؟

ثالثا سلمنا، به فرض که در بشاگرد و الیگودرز و بندرلنگه مردم حساب بانکی ندارند و این حساب‌بانکی‌های متعدد معضل پولدارها و قشر تازه به دوران رسیده‌ای مثل ماست، این همه تبلیغ در وسط شهرهای بزرگ با چه هدف و مخاطبی انجام می‌شود؟ غیر از این که فرض کنیم بخش‌نامه‌های جالبی صادر شده و هر بانکی موظف است بدون در نظر گرفتن این موارد هزینه‌ای هم برای تبلیغات طرح تحول اقتصادی در بیلان کاری‌اش بدهد؟