حاشیه...

● متأسفانه نرسیدم خاطرات دو سه روز آخر مکه را مکتوب کنم.

اگر فرصت شد در ادامه همان پست با عنوان فتوحات مکیه اضافه خواهم کرد و شما را هم خبر می‌کنم.

● یک سری امورعقب‌افتاده  درسی و کاری دارم که باید برای هر کدامش یک دور کتاب قورباغه‌ات را قورت بده بخوانم. دعا کنید.

● حلول ماه مبارک رمضان را تبریک عرض می‌کنم.

خواندن جزوه روزه دریچه‌ای به عالم معنا از استاد طاهرزاده از مراقبات مورد توصیه وبلاگ نفسانیات از قدیم‌الأیام بوده‌است.

● یکی دو هفته پیش مطلبی با عنوان پایان بت‌پرستی نوشته بودم که به اوضاع و احوال ربط داشت ولی پس از مشورت با مشاوران رسانه‌ایم به این نتیجه رسیدم که نذارمش.

● این مطلب وبلاگ آرمانشهر را هم بخوانید، البته بیشتر به خاطر کامنتی که من براش گذاشتم!

شماره آخر اطلاعات حکمت و معرفت دفتری با عنوان فلسفه فوتبال دارد. سرمقاله این دفتر هم مطلبیست با عنوان "جهان ما به فوتبال چه نيازي دارد؟" از دکتر داوری.

مطلب خواندنی‌ایست و نکات زیادی هم دارد، شاید مهمترین نکته آن که به نظر من به برخی اصول تفکر دکتر داوری ربط بیشتری دارد (و قابلیت استفاده‌های ایدئولوژیک فراوان هم دارد!) این مضمون باشد که فوتبال امروز جای شعر و رمان را در عالم جدید گرفته‌است:

عصر جديد با هنر و فلسفه نو آغاز شد و هنر رمان نويسي نيز در آغاز اين عصر پديد آمد و بعضي علايق فرهنگي و هنري جاي خالي علايق سست شده ديني را گرفت. اکنون که آن علايق هم سست شده و هنر بزرگ ديگر وجود ندارد فوتبال مي خواهد آن کاستي ها را تدارک کند. شايد بسياري اين سخن را نپذيرند زيرا نمي خواهند يا نمي توانند بينديشند که اين جهان چه جهان عجيبي شده است. اين انديشه آرامش را از ما مي گيرد و زندگي را بسيار دشوار ميکند.

از نکات بسیار جالب توجه دیگر این مطلب برای من این بود که دکتر داوری  از همه اتفاقات ریز و درشت فوتبال شاهد مثال آورده‌بود. از تیتر «رئيس باشگاه پرسپوليس سيلي محکمي بصورت صفر ايرانياک زد» که به باشگاه پرسپولیس و مطبوعات قبل از انقلاب اختصاص داشت تا حواشی بازی بارسلونا و منچستر یونایتد در فینال جام باشگاه‌های اروپای 2009!

کلا خیلی به خودم هم امیدوار شدم چون من هم قضایای فوتبال را خیلی پیگیری می‌کنم. شما هم اگر فوتبالی هستید به خودتان امیدوار باشید شاید فیلسوف شدید!:

اگر کسي تجدد را في الجمله درک نکرده باشد نمي تواند به فوتبال علاقه داشته باشد. اگر اشخاصي را مي شناسيد که در فوتبال نامدارند اما سواد چندان ندارند مپنداريد که بستگي اين کم سوادها به جهان تجدد از بسياري باسوادها کمتر است. در ميان اهالي جهان تجدد، درس نخوانده و بي سواد و کودن بسيار است چنانکه در بعضي مناطق عالم تجدد زده و به تجدد نرسيده عدد دانشمندان بزرگ غالباً محبوس در دانش تخصصي کم نيست.(قسمتی دیگر از همان نوشته)

( ما نفهمیدیم به کی‌فحش داده بالأخره؟! به دنیای متجدد؟،دانشمندان؟ فوتبال‌دوست‌ها یا همگی؟!)

در جامعه ما فیلسوف زیاد وجود دارد اما یکی از وجوهی که دکتر داوری را از سایرین برای من ممتاز می‌کند همین است که به مسائل عالمش فکر می‌کند.

یعنی من مطمئنم که اگر یک فایل word از همه نوشته‌ها و سخنرانی‌های ایشان جمع‌آوری کنیم و از کلید ctrl+f برای پیدا کردن کلمات استفاده کنیم، هیچ واژه‌ای مرتبط با مسائل عصر ما نیست که در این فایل پیدا نکنیم!

گفتن و نوشتن راجع به شجاعت و دوستی و مهمانی و تکرار حرف‌های سقراط و افلاطون و ارسطو تفنن جالبی‌است اما عالم امروز مسائل دیگری دارد که باید به آن‌ها اندیشید و راجع بهشان تأمل کرد.

تأملات سقراط و افلاطون و ارسطو حول فضیلت و شجاعت و دوستی و ... هم بواسطه این بود که این ها مسائل آن ‌روز یونان بود که این فیلسوفان با نگاه فلسفی به آن‌ها پرداختند.

در همین رابطه یک نکته جالبی همین هفته از یکی از اساتید شنیدم که می‌گفت ملاصدرا در مجموعه رسائل آشپزی عصر صفوی، نوشته‌هایی در مورد آشپزی دارد!

و همین استاد از پیروان معاصر صدرا انتقاد می کرد که فقط حرف صدرا را به شیوه علوم نقلی تکرار می‌کنند و راجع به هیچ چیز دنیای خودشان حرف تازه‌ای ندارند...

*: «فلسفه در روزگار فروبستگی» از آخرین آثار منتشر شده از سوی دکتر داوری اردکانی است که حاصل چند جلسه گفتگو با ایشان در خصوص تولید علم و وضعیت فلسفه و علوم انسانی در ایران است.

حاشیه...

●  مطالبی که در ادامه می‌‌آید قسمت دوم خاطرات سفر عمره است.

فعلا اسمش فتوحات مکیه 1 است تا انشاالله اگر برسم مابقی یادداشت‌هایم هم در قالب فتوحات مکیه 2 تنظیم شود و این پرونده بسته شود.

● یادداشت‌های مدینه را همانجا تایپ کرده بودم ولی یادداشت‌های مکه را اینجا  از روی کدهایی که نوشته بودم تایپ کردم.

● از دوستانی که در مطلب قبل ابراز لطف داشتند ممنونم. انشاالله بزودی قسمت شما هم بشود. البته از خدا هم باید بخواهید.

● ماه شعبان است. انشاالله همه بتوانیم استفاده کنیم. خواندن این مصاحبه دکتر رجبی در مورد شهید آوینی برای من بسیار تذکر آفرین بود. شهید آوینی دو سال پشت سر هم روزه بوده!

حرکت به سمت مسجد شجره

ساعت چهار بعد از ظهر با لباس های احرام سوار اتوبوس ها می شویم و به سمت مسجد شجره راه می افتیم.

یکی دو ساعت مانده به اذان مغرب به مسجد شجره می رسیم. همه سفید پوشند و کاروان‌ها جاهای مختلفی را علامتگذاری می‌کنند تا  بعد از انجام اعمال آنجا جمع شوند و در این خیل جمعیت سفیدپوش گم نشوند.

قرار است قبل از نماز مغرب محرم شویم و بعد از خواندن نماز مغرب و عشاء به سمت مکه راه بیافتیم.

لبیک اللهم لبیک

این لبیک گفتن و تجدید عهد با خدای متعال در این سفر برای من از بهترین قسمت‌های سفر بود. انگار آدم آن فقر و نیاز ذاتی خودش را با گفتن لبیک به درگاه خداوند متعال فریاد می‌زد. فکر می‌کنم توضیح بیشتری نتوان داد:

لبیک اللهم لبیک لبیک لا شریک لک لبیک إن الحمد و النعمه لک و الملک لا شریک لک لبیک

کجا به یاد ما بودی؟

آدم در سفر حج به انواع و انحاء مختلف افرادی را که با هرکدام به نوعی ارتباط داشته است به خاطر می‌آورد. شبیه قیامت که آنجور که برایمان گفته‌اند همه انسان ها محشور می‌شوند و انسان همه را می‌بیند. در این سفر حداقل در ذهن آدم از بقال سرکوچه و استاد و دوست و ... هر کسی که به نحوی آدم رابطه و بستگی‌ای با او داشته است، مدام جلوی چشم آدم می‌آیند....

"ادامه مطلب را ببینید."