حاشیه....

دوست دارم یک پست مفصل انتقاد از ضرغامی بنویسم ولی گذاشتمش برای بعد از عید نوروز و نزدیک شدن به زمان پایان دوره پنج ساله اش.

(البته به شرط این که دو روز دیگه در ادامه دیدارهایی که ایشون برای ساکت کردن طیف های مختلف و همراه نشان دادن همه با رسانه  ملی داشته اند یه دفعه یه جلسه با وبلاگنویسان نذاره! و فرداش هم تیتر اول «جام جم» را به نفع خودش مصادره نکنه، مثل جلسه ای که چند هفته پیش با امام صادقی ها گذاشت و فضا را برای ادامه کار خودش آرام کرد.+ و +)

اعصابم خرد میشه وقتی میبینم شاهکارهای تلویزیون برای ایام عید غدیر شامل تکه های انتخاب شده ای از مداحی های مختلف است به همراه میان برنامه های مستربین و سیرک و دوربین مخفی های مسخره. لابد حکمتش هم اینست که مردم در عید غدیر با سیرک و مستربین شاد شوند و با مداحی ها هم ایمانشان به خدا و روز قیامت بالا برود.

اصولا من فکر می کنم سیاست اصلی آقای ضرغامی برای اداره تلویزیون اینه:"سعی کن همه رو ساکت کنی"

تو ماه رمضون از یک طرف چند تا جفنگ دستشویی و اینا می سازند، از طرف دیگه هم از مراجع تقلید دعوت می کنند که ده دقیقه قبل از سریال ها صحبت کنند!

هم بیوت مراجع آرام می شوند و جلوی سیل انتقادات مذهبی ها گرفته می شه(همانطور که آیت الله جنتی بعد از ماه رمضان امسال در نماز جمعه تهران از پخش برنامه های مراجع معظم تقلید قدردانی کردند) و هم یک سری آدم های متوسط جامعه سرگرم می شوند.

سیمای لاریجانی هر عیب و ایرادی که داشت لااقل متناسب با شخصیت خود لاریجانی آدم یک نوع عقلانیتی در کل برنامه های تلویزیون احساس می کرد ولی در دوره ضرغامی این عقلانیت به آموزه "سعی کن دم همه رو داشته باشی" و بده بستان های سیاسی تقلیل پیدا کرده.

البته از انصاف نباید گذشت که این سردرگمی و بی برنامگی فکری و فضای هرکی هر کی رسانه ملی باعث شده که این وسط بعضا کارهای خوبی هم به صورت تصادفی ساخته شوند.

پی نوشت:

۱.شما می دونستید آقای ضرغامی گفتند: سریال "مرگ تدریجی یک رویا"ی آقای جیرانی در راستای رهنمودهای مقام معظم رهبری برای مبارزه با "ناتوی فرهنگی" ساخته شده؟!

۲.به نظر  شما من خیلی عصبانیم از اینجور پست ها می نویسم؟!